Het is weer een eeuw geleden dat ik wat geschreven heb. Ik moet ook zeggen dat ik er niet de behoefte had om wat toe te voegen en ook nu is er geen enorme drang. Er gebeurt genoeg, maar ik heb gewoon niet zo veel zin op dit moment om veel te schrijven. Maar goed, een kleine flasback dan.
De afgelopen maanden zijn gezondheidstechnisch rustig verlopen. De laatste weken had ik wat terug val in de longfunctie, maar dat heeft zich vanzelf opgelost. Ik blies niet goed. Toch vreemd dat niemand mij dat eerder gemeld heeft. Je verwacht toch wat van je begeleidend medisch personeel in Dekkerswald
Overigens was in het UMC alles prima. Ik was zelfs vooruit gegaan met de spierkrachtmeting. helemaal top!
Voor de rest heb ik een bruiloft gehad van een goede vriend, ben ik wezen wandklimmen met vriendendag, boerengolfen met vrijwilligersdag, heb ik muziek gedraaid op een 12,5 jarige bruiloft waar niemand wilde dansen, ben begonnen met een 'studie' beleggen en ben ik clubkampioen geworden in de HD en GD B, etc.
Zat leuke dingen! Niks negatiefs te melden verder? Eigenlijk niet. Ik ben soms wat alleen thuis, maar goed dat weet je als CF patient. Ik heb nu eenmaal weer een stap moeten terug doen naar de ellende van 2 jaar terug. We moeten er gewoon wat van maken. Ik gun me daarom ook zo min mogelijk tijd om te klagen.
It's a waste of time!!!
22 november 2010
11 september 2010
Verassingen in de Rur Eiffel
We zijn weer terug van een korte vakantie uit de Rur Eiffel, een prachtige streek slechts een kleine driekwartier van de Nederlandse grens. Onvoorstelbaar eigenlijk dat er zo kort bij al zoveel moois te zien is.
Overigens is zeker niet als het aanzien waard, maar het nationale park dat zich over het gebied uitstrekt is heel bijzonder. Voor je het weet slinger je via allerlei haarspeldbochten door diepe dalen, omgeven door steile rotswanden, begroeid met donkere bossen. De naam dankt het gebied natuurlijk aan de Rur of Roer, die daar ergens ontspringt. Waar het in Nederland al een flinke rivier is, is het in Duitsland vaak niet meer dan een flinke (wilde) stroom, die soms dwars door oude historische stadjes stroomt.
In één van de stadjes (Heimbach) hadden wij net buiten het centrum, op 200 meter van de supermarkt een huisje, ideaal!!! Wat wil een mens nog meer? Mooi weer?
Over dat laatste kan ik kort zijn, de eerst dagen waren super, maar de overige 3 waren grauw. Helaas is dat misschien ook wel weer het nadeel van een vakantie relatief dichtbij. En dan heb je de koffers weer in gepakt en dan gaat opeens de zon weer schijnen............................?
Maar goed buiten het wisselvalige weer was het erg gezellig en hebben we veel mooie dingen gezien, van kastelen, kloosters en oude stadjes tot de Ordensburg Vogelsang.
Mocht je ooit nog eens in het gebied komen ga dan zeker eens naar Vogelsang. Op dit gigantische terrein werd in 1934 door de NSDAP een opleidingsinstituut gebouwd voor de politieke elite van de toekomst. In 1940 werden er internaat leerlingen van de Adolf-Hitler-Schulen geschoold.
Na de oorlog werd het gebruikt als Britse en Belgische legerbasis, tot dat het in 2006 werd geopend voor publiek. Het centrum van het geheel wordt nog steeds gevormd door de oude complex uit 1934, met daarom ziekenhuizen, barakken, opslagplaatsen voor oorlogmateriaal, sportvelden, de later gebouwde Belgische kazerne, etc. Ondanks gallieerde bombardementen verkeert wat er nog over is in bijzonder goede staat.
Buiten de hele historie heb je vanaf de appelplaats een prachtige uitzicht over een groot gedeelte van het stuwmeer dat ongeveer midden in het nationaal park ligt. Men wist in die tijd heel goed waar men dit soort complexxen bouwde. Er moest zelfs een dorp voor wijken. Erg indrukwekkend allemaal!!
Natuurlijk kon de vakantie ook niet zonder een stunt van mijn vader. Die maakt het toch altijd nog net even wat leuker. Reed hij in de Provence met een winkelkarretje een hele afdeling wijnflessen aan gort, zakte in Bretagne een volle flesWiskey door zijn tas in de supermarkt, in Heimbach presteerde hij het aller hoogste.
Door het betreden van het beveiligde altaar in de kerk ging het alarm af. Deze was in de hele stad te horen was. Op meerdere locaties buiten het gebouw loeide ruim 5 minuten de alarmbellen. Hoe krijgt hij het toch voor elkaar! En dan gewoon lachen als hij naar buiten komt............................. Op Vogelsang had hij de poort niet eens gehaald!
Door het betreden van het beveiligde altaar in de kerk ging het alarm af. Deze was in de hele stad te horen was. Op meerdere locaties buiten het gebouw loeide ruim 5 minuten de alarmbellen. Hoe krijgt hij het toch voor elkaar! En dan gewoon lachen als hij naar buiten komt............................. Op Vogelsang had hij de poort niet eens gehaald!
31 augustus 2010
Rewind
Het was weer eens tijd om wat schijven. Mijn laatste toevoeging dateert al weer van de 17e. Wat ik al eerder banadrukte soms kom jer gewoon niet toe of heb je te weinig inspiratie. Laat we het dit keer op het eerste houden. Er is de laatste genoeg gebeurt. Maar dan rijst altijd de vraag, is het het waard om te vermelden...... Ik ga in ieder geval een poging wagen. Even alles terugspoelen. Play!
Na de 17e ben ik eerst op bezoek geweest bij Jeroen. Vroeger waren wij goede vrienden, alleen zo als het vaak gaat, verlies je nog al eens iemand uit het oog. Als fantasierijke sterenbeelden (Vis & Kreeft) waren we altijd aan het dromen en lol maken om niks. We konden vaak uren op de bank ouwehoren om de meeste onzinnige dingen. Wij maakte van de meeste onbenullige zaken politiek gewichte onderwerpen.
Ik was erg benieuwd hoe het zou zijn om elkaar weer live te ontmoeten. Ik denk dat het nog geen 10 seconde duurde of lagen al weer in een scheur om helemaal niks.
Maar goed we hebben dit maal ook wel serieuze dingen gedaan. Onze afspraak was vooral gericht op het gitaar spelen. Ik wilde graag wat dingen leren en Jeroen beheerst het instrument net wat beter als ik. Het was erg gezellig en heb ik er voldoende van opgestoken. Ik kan weer een tijdje vooruit.
De periode daarna heb ik vooral rustig aan gedaan. Af en toe wat getennist, mijn halve huisraad op marktplaats verkocht en geloof het of niet gewonnen met Bowlen.
Op dat laaste wil ik graag nog wat dieper ingaan, al was het alleen maar om mijn beste vriend te pesten. Toch jammer dat het gaat wie het meeste pionen omgooit!!!
Pascal is bij ons eigelijk altijd de beste bowler, maar hij had totaal zijn dag niet en dat viel hem best zwaar. Nu had ik eindelijk eens de mogelijkheid om terug te kutten en ik moet zeggen dat is zo lekker!!! Hoeveel had ik gegooid. Wat, 166? Na 2 beurten had ik al een gat van 90 punten geslagen, een unieke situatie, waar nog lang van zal genieten. Vriend bedankt!
Nu de vakanties er weer zo'n beetje opzitten wordt het ook voor mij langzaam weer wat drukken. Ik mag weer aan de bak voor jeugd. Ik had het ook wel een beetje gemist.
Ik zit al vrijwel elke dag thuis, dus in de vakanties zijn de dagen helemaal lang. Maar goed het is niet anders.
Vrijdag ga ik overigens nog eerst een weekje op vakantie naar Duitsland. ik durf alleen niet meer te zeggen waarheen. Ik ben het gewoon vergeten. Ik heb tegen iedereen de Eiffel gezegd maar het kan net zo goed de Alpen zijn. Mijn geheugen is soms echt een zeef. Het gaat ene oor in en gelijk het andere weer uit. Toch knap als je oren bijna altijd een beetje dichtzitten. Luisteren is trouwens het 2e probleem. Of je worst lust!
17 augustus 2010
You niwit
Sinds een aantal dagen ben ik aan het twitteren geslagen en ik moet zeggen het is toch wel erg leuk. Ik beleef erg echt lol aan, misschien komt dat ook wel omdat ik mijn berichtjes vooral met humor probeer in te haken op de actualiteiten. Ik heb altijd zoveel gedachtes in mijn kop en die kan ik via deze weg heerlijk ongebreideld spuien. En wie het wil lezen meld zich aan.
Dus Follow me on Twitter!!!
Dus Follow me on Twitter!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)

